BENİM SUÇUM MU?

  önce müziği açın



  "Biraz romantik ol" diyorlar. "Böyle robot  robot yaşanmaz ki?" Denemedim mi? 
    Oturdum kumsalda duygulanayım diye, içim durgun deniz hırçın çatıştılar bir süre. Sonra köpekbalıklarını düşündüm. Aslında sadece bir tane düşündüm. Şimdi çıksa denizden ölmek üzere karaya vursa, dedim. Ben istemedim ki düşünmeyi, öyle birden geldi aklıma .
    Ormandayım, bir bahar havası, kuşlar cıvıl cıvıl, bir göl var yakında, dışarda kelebekler içimde kelebekler uzandım sırt üstü, gökyüzü berrak, koyunlar geçiyor rüzgarın ardı sıra baktığım yerden . Kulağımda Vivaldi elimde küçük mavi bahar çiçeği. Birden bir ayı çıksa n'apardım? Bir ayı çıksaydı ne kadar romantik olunabilirdi onca romantik şey içinde. Valla ben istemedim düşünmeyi. Öyle geliverdi aklıma birden.
     İnceden yağmur yağar ben sokak aralarında, evlerde ışıklar, hikayeler. Beyaz ışıklı evler sarı ışıklı evler ve karanlık pencereler .Ben yolda, kaldırım çizgileriyle oynaşa oynaşa hikaye çalarım evlerden. Bir adam şarkı söyler yukardan bir yerden, üflediği sigara dumanı  kaybolur yağan notaların içinde tam elime düştüklerinde minik su damlacıkları olurlar. Ben pencerelerdeki hikayeleri okurum, derken kaldırım çizgileri de kaybolur şımaran yağmurdan. Ya hasta olursam? Ben istermiydim geliversin aklıma diye. Gök de gürledi hafiften. Gökyüzü tepeme düşmezdi ama ya yıldırım düşerse.. Gök gürlerken romantik olunmaz ki.
      Ben romantik olamadım hiç. El ele yürüyen sevgililere "ayyy ne tatlı" diyemedim. Hatta "ne salak şeyler " demişliğim de vardır duruma göre. Bundandır kızmaları bana tanıdıkların. Birileri kavuşmuş birileri ayrılmış banane bunlardan. İnsanlar duygusal filmlerde ağlarken ben onları izleyip gülüyormuşum. 
     Kınıyorlar beni bu yüzden. Üzülmüyorum pek.

Beş yıl önce tanıştım bir blogda bu parçayla. Adını bilmiyordum çok sevdim çok aradım ve buldum